Archiwa tagu: Sardynia

Grobowce gigantów

Sardynia to prawdziwa kopalnia zaskoczeń, także tych związanych ze starożytnymi kulturami i pozostawionymi przez nie artefaktami. Jednym z nich jest Grobowiec gigantów (Tombe dei giganti) w Sa Ena’e e Thomes, na wschodniej stronie wyspy.

Tombe dei giganti Sa Ena’e e Thomes, Sardynia

Zbudowano go niemal 4 tys. lat temu, w początkach kultury nuragijskiej, jest jednym z około 320 znajdujących się na terenie Sardynii, ale za to jednym z najlepiej zachowanych. Nazwa Grobowce gigantów wynika z pierwotnego przeświadczenia archeologów, że były one przeznaczone dla najważniejszych członków społeczności. Późniejsze badania wskazały, że chowano w nich wszystkich mieszkańców wioski.

Typowy grobowiec składa się z kręgu o średnicy 10-20m, otoczonego kamieniami. Na jednym z jego końców wbite są łukiem płaskie kamienie – stele. Środkowy jest zaokrąglony na szczycie i posiada u podstawy niewielki otwór symbolizujący przejście między światami żywych i umarłych.

Tombe dei giganti Sa Ena’e e Thomes, Sardynia

Za stelami znajduje się właściwy grobowiec mający kształt tunelu przykrytego płaskimi kamieniami. Mógł on pomieścić nawet kilkadziesiąt ciał.

Tombe dei giganti Sa Ena’e e Thomes, Sardynia

Grobowiec w Sa Ena’e e Thomes znajduje się przy drodze SS125, w samym środku prywatnego pastwiska. Samochód można zaparkować na niewielkim nieutwardzonym parkingu, z którego do grobowca prowadzi ścieżka oznaczona kamiennymi strzałkami. Droga wśród traw i niskich krzaków zajmuje kilka minut. Wchodząc na teren pastwiska należy tylko pamiętać o zamknięciu furtki, żeby nie pouciekały zwierzęta!

Tombe dei giganti Sa Ena’e e Thomes, Sardynia

Lokalizacja: 40.378730, 9.515292

Travellersi.pl

Murale Sardynii – Orgosolo i Oliena

Sardynia zaskakiwała nas na każdym kroku, starożytne budowle i grobowce, wspaniałe widoki, czyste morze, cudowne jaskinie. Zaskoczyła nas też prawdziwą sztuką na świeżym powietrzu – muralami w miejscowościach Orgosolo i Oliena. Obrazami niezwykle prawdziwymi, bo związanymi z życiem mieszkańców tych miasteczek.

Orgosolo, Sardynia

Pierwsze murale (po hiszpańsku słowo to oznacza ścienny) powstały w Meksyku w latach 20tych XX wieku, gdy David Siqueiros zaczął tworzyć naścienne malunki, które wykorzystywał do przekazywania idei rewolucyjnych. Później kierunek ten rozwinęli Diego Rivera i Jose Orozco tworząc muralizm. Pomysł na takie wykorzystanie ścian jako elementów przestrzeni publicznej rozszerzył się na cały świat, w 1968 r. dotarł do Sardynii, a rok później pierwszy, a potem kolejne murale pojawiły się w Orgosolo.

Orgosolo, Sardynia

Być może na tych kilku by się skończyło, a Orgosolo byłoby podobne do wielu innych miasteczek regionu Barbagia, gdyby nie Francesco del Casino. Był on nauczycielem plastyki w lokalnej szkole, który w 1975 roku namówił swoich uczniów do stworzeniach na murach miasta obrazów odnoszących się do 30 rocznicy upadku faszyzmu we Włoszech. Powstało kilkadziesiąt murali, które traktowały o aktualnych problemach mieszkańców miasteczka.

Murale Sardynii
Murale Sardynii

To doskonały przykład tego, jak zaangażowanie i inicjatywa jednego człowieka może wpłynąć na całą społeczność. Gdyby nie jego pomysł i zaangażowanie jego uczniów, dzisiaj Orgosolo byłoby nieznanym miasteczkiem w górach Sardynii. Dzisiaj murale to magnes ściągający turystów, którzy kupują wytwory lokalnych artystów lub koszulki z reprodukcjami murali.

Orgosolo, Sardynia

Murale z natury są nietrwałe, dlatego cały czas aktualne. Gdy któryś niszczeje jest albo zamalowywany, albo aktualizowany, a tylko jeśli ma szczególne znaczenie – odnawiany. Dlatego muralizm to sztuka żyjąca, a oglądanie murali raczej nie przypomina wizyty w muzeum.

Orgosolo, Sardynia

Obecnie w Orgosolo jest około 150 murali różnej wielkości i wykonanych w różnej technice, których wspólnym mianownikiem jest protest przeciwko temu, co złe i niesprawiedliwe. Dlatego znaleźć można murale mówiące o zbytniej eksploatacji morza, braku szacunku dla natury, czy sprzeciwiające się przemocy i militaryzacji. Najlepszym sposobem ich zwiedzania jest spacer po zaułkach miasta i odkrywanie coraz to nowych obrazów.

Orgosolo, Sardynia
Orgosolo, Sardynia

Widać, że murale są ważne dla lokalnych społeczności, bo żaden z nich nie jest zniszczony, zamalowany lub otagowany.

Orgosolo, Sardynia

Orgosolo jest miejscem, w którym nagromadzenie murali jest zdecydowanie największe, ale mniejsze lub większe malowidła można znaleźć w wielu innych miejscach tego regionu, np. w miejscowości Oliena. Jednak tutaj częściej mówią one o codzienności rolniczego regionu wyspy.

Oliena, Sardynia

Jeśli ktoś wybiera się na Sardynię – zachęcamy do wycieczki do wspomnianych powyżej miasteczek i odkrycie własnych ulubionych murali, których większą galerię możecie znaleźć tutaj.

Travellersi.pl

Grotta di Nettuno – sardyński cud przyrody

Grota Neptuna to jedna z największych atrakcji Sardynii. Znajduje się na cyplu Capo Caccia na północnym zachodzie wyspy. Grota dostępna jest jedynie od strony otwartego morza i znajduje się tuż ponad poziomem wody, co powoduje, że jej wnętrze jest niesamowitym połączeniem wapiennych nacieków odbijających się w wodzie podziemnych jeziorek i szumu morza.

Grotta di Nettuno Grotta di Nettuno

Długość wapiennej jaskini to około 4 km, jednak turystom udostępnione jest jedynie kilkaset metrów. Wewnątrz można podziwiać wspaniałą szatę naciekową, a trasa zwiedzania obejmuje zarówno wąskie przejścia, jak i obszerne komnaty z kolumnami o wysokości ponad 20m oraz niskie skalne półki.

Grotta di Nettuno Grotta di Nettuno Grotta di Nettuno

Do groty można dostać się na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest dojazd z odległego o około 25 km Alghero. Po drodze można podziwiać wspaniałe widoki parku narodowego zatoki Porto Conte, której wody są niezwykle błękitne i przejrzyste. Parking znajduje się na szczycie cypla, do groty należy zejść po wybudowanych w latach 60tych ubiegłego wieku Koźlich Schodach (Escala del Cabirol), mających dokładnie 656 stopni. Jednak widoki pionowych skał wynagradzają trud wspinaczki.

Koźle Schody (Escala del Cabirol), widok Koźle Schody (Escala del Cabirol)

Drugim sposobem jest rejs z portu w Alghero stateczkiem wycieczkowym. Podczas ładnej pogody i spokojnego morza jest to na pewno mniej męczący i zapewniający ciekawe widoki sposób dotarcia do Grotta di Nettuno. Jednak przy wzburzonym morzu rejs i zejście na ląd to dodatkowa atrakcja, co widać na poniższych filmach.

Warto dodać, że grota nie jest wyposażona w żadną infrastrukturę turystyczną, nie będziemy mogli uzupełnić tu płynów, kupić przekąski czy skorzystać z toalety.

Z parkingu na szczycie cyplu rozciąga się widok na wspaniałą panoramę zatoki Porto Conte i najwyżej (187 m n.p.m.) we Włoszech położoną latarnię morską.

Najwyżej położona latarnia morska we Włoszech (187 m n.p.m.), Capo Caccia Zatoka Porto Conte

Naszym zdaniem odwiedzenie Groty Neptuna to jeden z żelaznych punktów pobytu na Sardynii i atrakcja zdecydowanie warta polecenia. Jeśli chcecie zobaczyć więcej zdjęć z naszego wypadu na Sardynię zapraszamy do naszej galerii.

Travellersi.pl

l’Ardia w Sedilo, czyli dlaczego warto odwiedzać lokalne święta

L’Ardia to doroczne wydarzenie obchodzone tylko na Sardynii upamiętniające zwycięstwo cesarza Konstantyna I Wielkiego nad Maksencjuszem w 312 roku. Zgodnie z tradycją przed walką objawił mu się krzyż i przyszły cesarz pod tym znakiem ruszył do boju. W podzięce za zwycięstwo Konstantyn kilka lat później uznał chrześcijaństwo za religię państwową.

Zapewne Konstantyn był pragmatykiem, który chciał przeciągnąć na swoją stronę prześladowanych chrześcijan, ale tym jednym ruchem zmienił historię świata. Chrześcijaństwo na następnych 17 wieków stało się najpopularniejszą religią świata, która wpłynęła na wszystkie kontynenty i historię wszystkich krajów.

Na Sardynii czczony jest jako święty, choć oficjalnie kościół tego nie uznaje. L’Ardia to święto, które obchodzone jest w kilku miejscach na Sardynii, ale najhuczniej w Sedilo w środkowej części wyspy.

Zobaczcie naszą krótką relację:

Travellersi.pl